Amstel Gold Race

Voor mij was het de eerste, dus vergelijken kan ik (nog) niet, moe maar voldaan terugblikken wel, met veel plezier.
Ongeveer stipt om 5 uur redelijk recht naar Maastricht vertrokken.en met 4 wagens parking gevonden aan de kerk op 1 km van de finish: goed begonnen is al niet slecht gestart! Al lachend de finale kilometers in omgekeerde richting naar beneden bollen en beseffen dat we daar binnen 240km weer naar boven moeten geraken: goeiemorgen Cauberg.
Dat het vroeg was besefte ik pas goed toen ik m’n startbescheid (géén typo) wou afhalen… met m’n inschrijving voor LBL 🙂
Intussen waren alle 10 bikers die de 240km zouden aanvatten gegroepeerd en gingen we, met open hemelsluizen, van start.
Thumbs up voor de organisatie om al bij de start bananen en ander lekkers te voorzien.
We vonden al snel een redelijk tempo en laveerden zonder te forceren van groep naar groep, Ondanks de temperatuur (niet warm), de regen (niet droog) en de wind (niet stil) bolden de eerste kilometers best wel vlot in het wiel van Stef. Naar ‘t schijnt een jaarlijkse traditie: verwarring aan het bord van de splitsing voor 1ste en 2de passage deed Stijn resoluut links afslaan.
Een breuk in het peleton een paar kilometer verderop en vlak achter Kristof en mij werd de rest tegengehouden aan een kruispunt. Geen nood, dachten we, die pikken zo weer aan. Een lekke band besliste daar anders over, en toen ook de tube van Kjell het begaf tijdens het wachten was het gat gevallen. Ik heb van horen zeggen dat er daarna nog 3 (!) keer plat gereden is en dat Kjell dat minder amusant vond. 5 keer pompen in onderkoelde regen en wind was er voor Koen, Stijn en Wim te veel aan en zij kozen om bij de 2de passage in Valkenburg de fiets aan de feesttent te hangen. Begrijpelijk als je na 5u nog maar net 100km afgelegd hebt. Voor zover ik Stijn na afloop kon verstaan hebben ze er daar samen met Bob, Peter en Sam een leuk feesssjje van gemaakt.
Kristof en ik hebben in bevoorrading 1 en 2 zo lang mogelijk gewacht. Omdat meer dan een half uur stilstaan ook geen goed deed aan de vis kozen we om de rest van de rit met 2 af te malen. Prachtig parcours, af en toe een streepje zon en wijdse zichten stuwden ons verder, maar bij elke nieuwe regenvlaag begonnen we onszelf er hardop van te overtuigen dat 200km toch ook al een schone prestatie zou zijn.
Na de klim naar het drielandenpunt was het tijd voor een lange pitstop: naast ons eten waren ook mijn remblokken er helemaal door. Dat extra half uur was voldoende voor Roel om terug te komen: sterk gereden! Het begon ons intussen te dagen dat de spitsing van de 200 en 240 al lang achter ons lag en dat we dus wel “moesten” uitrijden 🙂
In Roel z’n wiel begonnen we vol goede moed aan de laatste loodjes. 180km in regen en wind, maar eindigen deden we in’t zonneke. Niet aan het tempo van Roel z’n eindsprint, die rol moesten we al lossen bij de eerstvolgende klim. Na een laatste korte stop om onze cola-gellekes van tussen de lagen wielerkleding te vissen bolden we de feesttent binnen, even later gevolgd door Stef, Pierre, Gerben en Dries. Vroeg was dat niet: tijdens ons biertje en patatje werd de feesttent al klaargezet voor Gilbert.

Dankuwel mannen, het was geweldig, moeten we nog eens doen, in de zomer ofzo…

240 km: Roel, Kristof, Stef, Pierre, Gerben, Dries, Gijs, Kjell
100 km (?): Koen, Stijn, Kjell
150 km: Sam, Peter, Bob, Tom
Platte:
– Kjell +2

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong> 


*